Feeds:
Wpisy
Komentarze

Posts Tagged ‘Ken Robinson’

uch_zywW ramach Kampanii „Mądra Szkoła Czyta Dzieciom” przeczytałam dziś w jednej z klas pierwszych fragmenty rewelacyjnej książki „Uchwycić Żywioł. O tym, jak znalezienie pasji zmienia wszystko” Kena Robinsona (Wyd. Element, 2012).

Poradziłam uczniom, żeby obejrzeli w sieci jego wystąpienie na konferencji TED, które bije rekordy odsłon: obecnie ponad 32 miliony.

Robinson zajmuje się kreatywnością i innowacyjnością, a zasłynął właśnie twierdzeniem, że szkoła zabija w dzieciach kreatywność. Tak – to się uczniom spodobało, przyznali mu rację i od razu polubili Kena R. 😉

Kto ciekawy, co na wystąpieniu w ramach TED o młodych ludziach mówił autor, tutaj może obejrzeć ten fascynujący i dowcipny wykład:

Przeczytałam uczniom fragment książki, w których autor opisywał przypadek małej Gillian. Dziewczynka w wieku ośmiu lat sprawiała trudności w szkole. Nauczyciele zlecili rodzicom badanie u psychologa i zasugerowali szkołę specjalną. Psycholog rozmawiał z matką Gillian przez ponad pół godziny i w tym czasie obserwował małą. Potem zostawiono ją samą, ale przed wyjściem z pokoju psycholog włączył radio. Na zewnątrz pomieszczenia ustawił się tak, że mógł z jej matką obserwować dziewczynkę przez okno:

Prawie natychmiast Gillian była na nogach, poruszając się wokół do muzyki. Dwójka dorosłych stała patrząc na nią w ciszy przez kilka minut, zdumiona gracją dziewczynki. Każdy dostrzegłby, że w ruchach Gillian było coś naturalnego, nawet wrodzonego. Podobnie jak każdy dostrzegłby z pewnością wyraz absolutnej rozkoszy na jej twarzy.
W końcu psycholog zwrócił się do mamy Gillian i powiedział: Pani Lynn, Gillian nie jest chora. Jest tancerką. Niech ją pani zabierze do szkoły tańca.

I tak dzięki mądremu psychologowi, który dostrzegł w niej naturalne zdolności, zaczęła się przygoda Gillian z tańcem. Tańczyła w Royal Ballet Company, została solistką i występowała na całym świecie. Potem stworzyła serię przedstawień, a z A. L. Webberem – najsłynniejsze musicale w historii: „Koty” i „Upiór w Operze”.

????????

Był jeszcze drugi fragment książki o chłopcu, który z kolei dobrze radził sobie w szkole, ale był ciągle znudzony. Żeby się rozerwać, zaczął rysować na lekcjach tony rysunków i z tym wiązał swoją przyszłość. Rodzice jednak zachęcali go, żeby w życiu robił coś innego.

Podjąłem decyzję, że będę w życiu kombinował. Nawiasem mówiąc, nie sądziłem, że mi się uda. Myślałem, że będę miał jakąś nędzną pracę, której będę nienawidził. Moją wizją było, że będę pracował w składzie opon. (…) Myślałem, że będę toczył opony po placu, a w przerwie będę rysował kreskówki.

Zdarzenia potoczyły się jednak inaczej. Matt przeprowadził się do Los Angeles, zaczął publikować swój komiks i wyrabiać sobie nazwisko. Skończyło się na tym, że został zaproszony do Fox Broadcasting Company, żeby stworzyć krótkie, animowane fragmenty do „The Tracey Ullman Show”.

W trakcie rozmowy w Fox wymyślił nagle „The Simpsons”. Dosłownie w jednej chwili, bo przed wejściem na spotkanie nie miał pojęcia, że to zrobi. Jak wiemy, serial „The Simpsons” odniósł niesamowity sukces…

Omawiane osoby odnalazły swój Żywioł, czyli wyróżniające ich talenty i pasje – a to, jak twierdzi autor książki – może zainspirować nas do osiągnięcia znacznie więcej, niż możemy sobie wyobrazić.

PS. W czasie, kiedy czytałam książkę, Jakub wykonał kolorowy napis „Biblioteka”. Kiedy mi go wręczał, uśmiechnęłam się od ucha do ucha. 🙂

Napis wykonał Jakub :-)

Napis wykonał Jakub, który uwielbia bibliotekę 🙂

Read Full Post »

Tegoroczne Targi Książki w Krakowie to ponad 550 wystawców, tysiące odwiedzających, setki spotkań z pisarzami. W piątek do hali na ul. Centralnej dotarło bardzo dużo miłośników książek, ale prawdziwy szturm i oblężenie Targi przeżyły w sobotę, o czym przekonałam się na własnej skórze. Migawki z sobotnich odwiedzin zamieszczę w następnym wpisie.

W piątek było jeszcze na tyle przestronnie między stoiskami wydawnictw, że możliwe było zrobienie zdjęcia takiego, jak to: kilka osób ogląda książki, przejście puste (a przynajmniej chwilowo):

Coraz większą popularnością cieszy się w naszym kraju literatura czeska – powstają wydawnictwa ukierunkowane na publikowanie twórczości pisarzy zza południowej granicy (Wydawnictwo Afera z Wrocławia), portale dedykowane tej literaturze (np. czeskieklimaty.pl).

Nie wolno zapomnieć, że ogromne zasługi w promowaniu u nas literatury czeskiej ma Mariusz Szczygieł – dziennikarz, reportażysta i pisarz, autor m.in. „Gottlandu”  i świetnej książki „Zrób sobie raj”.

Na stoisku Wydawnictwa Afera można było kupić maskotki pożerające skarpetki – Niedoparki. To bohaterowie książki o tej samej nazwie, którą napisał Pavel Šrut.

Stoisko „Czeskich klimatów” – w centralnej części ten, który mówił tylko „ah jo”, a i tak wszyscy go kochali – Krecik (Krtek), którego stworzył w 1956 r. Zdeněk Miler.

Na samym końcu hali ulokowało się Wydawnictwo Element (gdzie – jak mówili jego przedstawiciele – nie wszyscy już docierają). To młode wydawnictwo – założone w 2009 r. i  ma w ofercie dopiero kilka tytułów. Może bym je przegapiła w ferworze targowym, gdyby nie to, że zastosowali chwyt, który mnie tam przyszpilił: odtwarzany na laptopie film. Ten sam, do którego w pierwszym w  tym roku szkolnym wpisie zamieściłam tutaj odnośnik. Jego bohaterem był Ken Robinson – jak sam mówi o sobie: dożywotni adwokat edukacji. Tylko, że nie takiej, jaka przychodzi nam w pierwszej chwili na myśl, a edukacji, która stawia na kreatywność i kładzie nacisk na znaczenie pasji. Polecam Wam obejrzenie tego krótkiego wykładu, bo jest lekki, dowcipny i ujmujący – ale mówi o bardzo ważnych sprawach.

Wydawnictwo Element zafascynowane ideami Robinsona postanowiło wydać jego książki. Tak to się zaczęło, ale pewnie tak nie skończy, bo Robinson napisał tylko trzy książki, a wydawnictwo chce promować – podobnie jak TED – idee warte rozpowszechniania.

Salon Nowe Media już na dobre rozgościł się na Targach Książki w Krakowie – w końcu rynek e-booków i technologii pozwalających na czytanie książek w postaci innej, niż tradycyjna przeżywa w Polsce (trochę powolniejszy, niż w innych krajach) rozkwit.

Nowy produkt Woblinka: ReadKid, system, który pozwala na tworzenie interaktywnych książeczek dla dzieci.

Nie bez przyczyny zamieszczam teraz zdjęcie Łukasza Gołębiewskiego, który był na Targach w piątek, bo to on napisał „Śmierć książki. No Future Book”, gdzie przedstawia – wydaje się, że nieuchronną – wizję świata z bibliotekami bez książek, światem bez księgarń… Gołębiewski jest też wydawcą miesięcznika „Magazyn Literacki Książki” i dwutygodnika „Biblioteka Analiz”. Co roku publikuje znaną monografię „Rynek książki w Polsce „.

Łukasz Gołębiewski

Ciągle jednak częściej słyszę, że ludzie wolą książki w postaci tradycyjnej, a nie elektronicznej, myślę więc, że papierowe wydawnictwa nie dadzą się tak łatwo wyprzeć z rynku.

Dosyć niewiarygodne wydają się także statystyki dotyczące czytelnictwa w Polsce, kiedy patrzy się na przewalające się przez Targi tłumy. W tym roku namawiano zwiedzających do wypowiedzi o tym, dlaczego czytają.

Tak nagrywano wypowiedzi o czytelnictwie odwiedzających Targi.

Tutaj zobaczycie króciutki filmik „Nakręć się na czytanie” zmontowany z ich wyznań:

Trafiłam też na stoisko nowego portalu e-usług bibliotecznych w.bibliotece.pl dedykowanego zainteresowanym wymianą informacji na temat książek i multimediów zgromadzonych w bibliotekach i prywatnych kolekcjach. To rodzaj globalnego katalogu polskich bibliotek publicznych i naukowych połączonego z forem dyskusyjnym miłośników książek.

W tym roku Honorowym Gościem Salonu Małe Ojczyzny było Podhale:

Piękna ekspozycja książek – stoisko Muzeum Tatrzańskiego.

Gościem Targów była w piątek Anna Sztaudynger-Kaliszewicz, córka, drugiego po Janie Kochanowskim, wybitnego fraszkopisarza i poety polskiego, Jana Sztaudyngera. O jego istnieniu dowiedziałam się dopiero podczas studiów i zachwyciłam się jego mistrzowskim ujęciem, najczęściej w dwuwiersz, rzeczy ważnych i błahych.

Sztaudynger napisał wiele fraszek frywolnych, ale nie mogę ich tu zamieścić, przecież to blog dla gimnazjalistów. Cytuję więc te grzeczne:

Prawda kole

W aureolę.

___

Daruj minutom, dniom, godzinom –

Miną…

______

Echo

Ma własne zdanie –

Na zawołanie…

Pani Anna Sztaudynger-Kaliszewicz, która przygotowała do druku większość książek ojca, podpisywała (nie tylko) „Różowe piórka”:

Od Pani Anny Sztaudynger-Kaliszewicz dostałam taki wpis: „Izabela miła jak morela” 😉

Najwięcej pisarzy gości na Targach w sobotę i niedzielę, kiedy i odwiedzających jest więcej. W piątek udało mi się utrwalić na fotografii tylko trzech piszących:

Pani Anna Onichimowska, której książki młodzież bardzo lubi (szczególnie „Hera, moja miłość”) podpisuje nam opowiadania „Pomiędzy”.

Anna Łacina podpisuje dla naszej biblioteki „Telefony do przyjaciela”.

Krzysztof Varga promował swoją najnowszą książkę „Polska mistrzem Polski” – zbiór felietonów, które ukazały się w „Dużym Formacie”. To właśnie od nich rozpoczynam czwartkowe czytanie tego dodatku 🙂

A na koniec piękne podpórki do książek, które – jak zauważyłam podczas dwóch dni Targów- cieszyły się dużym zainteresowaniem (w tym moim). Produkuje je  AleArte z Łodzi, a sprzedaje m.in. Ideadizajn.

Prawda, że nie można przejść obok nich obojętnie?

Read Full Post »

Start z TED

Powolutku zaczynamy rozpędzać się w nowym roku szkolnym. Jak zawsze, w drugim dniu szkoły goszczę w bibliotece na zajęciach po kolei wszystkie klasy pierwsze. Nowi uczniowie pozostawili po sobie bardzo dobre wrażenie, bo jeszcze podczas trwania zajęć chcieli wypożyczać książki.

Dziś po południu spotkałam jednego z pierwszoklasistów – poznałam go, bo siedział na ławce i czytał „Harrego Pottera i Insygnia Śmierci”, książkę, którą wziął ode mnie trzy godziny wcześniej. Dla takich chwil warto… być bibliotekarzem 😉

A z okazji rozpoczynającego się roku szkolnego polecam wszystkim, nie tylko nauczycielom, ten filmik z błyskotliwym i pełnym humoru wykładem Kena Robinsona, który twierdzi, że szkoły zabijają kreatywność. Obejrzyjcie, bo warto!

Jego wystąpienie zarejestrowano w ramach znanej na całym świecie konferencji TED (Technology Entertainment and Design), która realizowana jest przez pewną amerykańską fundację.

Celem  TED jest popularyzacja idei, które warto rozpowszechniać (ideas worth spreading). Charakterystyczne dla tych wystąpień jest to, że mówcy (naukowcy, działacze społeczni, politycy) mają na zaprezentowanie jedynie 18 minut.

 Zobaczcie, pośmiejcie się, i wyciągnijcie wnioski:

Read Full Post »