Feeds:
Wpisy
Komentarze

Posts Tagged ‘Arkadiusz R. Skowron’

Kim jest Arkadiusz R. Skowron? Nie wiem.

Po wczorajszym spotkaniu autorskim w Miejskiej i Powiatowej Bibliotece Publicznej w Będzinie nie wiem jeszcze bardziej. Poetą, muzykiem, sztuk-mistrzem-Stańczykiem? ARS-kontaminacją? (Po co dzielić wszystko i rozkładać na poszczególne półeczki? – pytał sam.)

A_r_Skowron05

Prowadzący wczorajsze spotkanie Andrzej Noga – poeta i kolega Arka – powiedział, że o Arku pisze się dużo, ale większość z tego to kłamstwa. I że mówiąc o nim, nie będzie używał słowa „artysta”. Żeby pokazać czemu działalność Arka wymyka się definicjom przytoczył słowa J. J. Rousseau:

Imam się przedsięwzięcia, które dotychczas nie miało przykładu i nie będzie miało naśladowcy.

Kto nie chciałby być tak skomplementowany? Sam Skowron określił się kiedyś jako „zwierszoklecony bard chmurnoryjny”. Poprzestańmy na tym, trudno o trafną charakterystykę.

A_r_Skowron01

Arkadiusz R. Skowron przyszedł na świat w  87. rocznicę urodzin Stanisława Ignacego Witkiewicza, co podkreśla, i co go na pewno cieszy, bo próbuje być witkacowski. Był nauczycielem, ale i nie-nauczycielem, prowadził z młodzieżą zajęcia w domach kultury, gra na ulicach. Zdarzało mu się być jurorem w konkursach literackich, sam był również wyróżniany w takich konkursach i przeglądach piosenek poetyckich.

W notce biograficznej ostatniego tomiku Arka czytam, że ceni m.in.: Norwida, Gałczyńskiego, Tuwima, Appolinaire’a, Łysiaka, Twaina, Wilde’a, Mrożka, Witkacego, Vermeera, Dalego, Chagalla i Woody’ego Allena. Po spotkaniu wiem też, że nie lubi spotkań literackich, które przypominają zjazdy partii.

Arkadiusz R. Skowron uczynił młodzieży wielką krzywdę porzucając nauczycielstwo, bo każdy (piszący) uczeń marzy o poloniście, który twierdzi, że nikt nie ma prawa powiedzieć komuś o jego twórczości „tak się nie pisze”, a powinien raczej  „nie będę przerabiał ciebie, bo zabiję twoją naturalność”.

A_r_Skowron06

???????????????????????????????

ARS_CHMURSkowron wydał trzy tomiki poezji: „Nadmgnienie zmrużenia” (2004), „AutoMORDet” (2009), „ChmurnoRYJność w synonimie hipnozy” (2012). Jego wiersze można przeczytać na stronie portalu Wywrota.

Na wczorajszym spotkaniu było: czytanie wierszy, improwizacja („Mówmy lub milczmy – póki jest zasięg!”) śpiewanie i granie, teatr. I credo życiowe. Albo nawet dwa: Sztuka nie jest demokratyczna i Serce ma swoje rozumy, których rozum nie zna (Arek z premedytacją tłumaczył Pascalowskie raisons jako „rozumy”, a nie „racje” – jak zwykło się przyjmować).

Taki jest Arkadiusz R. Skowron (ARS, nie czytać wspak!) w słowie:

telefon z krakowa

 ***

(słuchając e*p*

portretuję po-

-głosy)

wiesz widziałam tęczę wśród chmur nad mariackim
wiesz co znaczy tęcza no powinieneś wiedzieć
skoro nieobca ci biblia więź boga z ludźmi
przymierze tak niebo przykryło się cieniami chmury

i tęcza wiesz ciągle nie mogę znaleźć odpowiednich cieni
do powiek ciągle nie widzę takich wiesz właściwych nie idzie
nawet o kolor czy dopasowanie ale wiesz po prostu szukam
i nadal nie ma takich powiązanych z potrzebami moich powiek

więc wróćmy (może) do tego co znalazłam bo wiesz
widziałam tęczę oczy mi ucieszyła prawie jak gra
cieniami z dłoni

ze świeczką na ścianie gdy ciemno (wiesz?)
klimatycznie wtedy (dzieje się)(widzisz?)(jak na dłoni)
(płomień mruga w garści)

A taki w śpiewie:

Arek zadedykował wczorajsze spotkanie ś.p. Prof. Włodzimierzowi Wójcikowi, który zmarł 30 września ubiegłego roku.

Read Full Post »